Nieuws

22-04-2010 Afgelopen week ben ik weer naar het ziekenhuis in Geldrop geweest, hier heb ik een apparaat ( EXOGEN - ultrasound bone healing system ) gekregen dat de aangroei van mijn bot moet stimuleren. Dit moet ik nu gedurende 6 weken 20 minuten per dag doen. Over 6 weken moet ik weer terug naar het ziekenhuis waar ze dan een röntgenfoto maken om te kijken of het er nu wel goed uit ziet.

De Exogen zou ook door Marianne Timmer zijn gebruikt bij het herstel van haar gebroken hielbeen. Misschien ga ik er nog wel goed van schaatsen!

12-04-2010 Ongeveer een maand geleden ben ik naar de orthopeed in het St. Anna ziekenhuis in Geldrop geweest. Die vond dat er een scan nodig was om te kijken of er genoeg kalk in mijn botten zit. Bij deze scan hebben ze mijn onderrug en mijn linkerheup gemeten, de botdichtheid in mijn onderrug was goed, in mijn linkerheup was het te laag. Daarom heeft de orthopeed besloten om nog een nieuwe scan te laten maken van mijn been waar het gebroken is. Toen ik afgelopen week terug moest naar de orthopeed was goed te zien op de scan dat het nog niet goed genoeg genezen was, en het te langzaam verloopt. Daarom krijg ik over een week een apparaatje dat de aangroei van mijn bot moet stimuleren.

18-02-2010 Weer naar het St. Anna ziekenhuis in Geldrop. Dr van Zoest vertelde mij daar eigenlijk hetzelfde verhaal als in Oostenrijk. Gewoon pech, soms blijft een eerdere breuk zwakker. De opbouw van het herstel van de vorige breuk was goed geweest en ik had niets anders kunnen of moeten doen. Ook de foto's van november 2009 teruggekeken en ook daar bleek niets van een zwakke plek. Ik kreeg nieuw gips aangemeten met een zooltje zodat ik kon gaan lopen als ik pijnvrij was. Na 14 dagen, 5 maart 2010, terugkomen voor het aanmeten van een spalk zodat ik mijn voet weer kan bewegen tijdens het lopen wat de genezing zal bevorderen. Op 26 maart 2010 terug en dan zou de spalk eraf mogen en moet ik langzaam met ondersteuning van krukken weer gaan lopen. Ik krijg als deze breuk weer goed genezen is ook een botscan, waaruit dan moet blijken waarom het niet sterk genoeg was en hoe het te verbeteren is.

14-02-2010 Nadat wij op zaterdag heerlijk vrij hadden mogen skiën op de mooie pistes van Kaprun, had ik eindelijk weer eens een lekker gevoel overgehouden aan het skiën van deze dag. Op zaterdag avond kwamen de andere kinderen vanuit Nederland aan. Ook op zondag gingen we met z'n allen lekker vrij skiën. Ook off-piste om het gevoel op de ski's te krijgen. Het ging lekker totdat ik door een klein kuiltje skiede en een knak in mijn linker been hoorde. Ik had meteen veel pijn en ben op de grond gaan liggen. Samen met Martijn ben ik naar de piste gekropen. De rest van de groep was al verder naar beneden. Omdat ik de plaats op de piste waar we uitkwamen niet veilig vond, kort na een heuveltje, ben ik op mijn billen verder naar beneden gegleden naar een veilige plek. Daar hebben we Vincent, de trainer, gebeld die zo snel als hij kon naar ons toe kwam. Ik ben met een sneeuwscooter naar beneden gebracht en vervolgens naar de dokter in Kaprun. Daar bleek dat ik mijn kuitbeen op dezelfde plaats had gebroken als in december 2008. Volgens de dokter gewoon pech, het had ook kunnen gebeuren als ik van de onderste trede van de trap was gesprongen. Mijn linker onderbeen en voet werd dus weer in het gips gezet. Op dinsdag ben ik samen met mijn moeder met de gipsvlucht terug naar Nederland gevlogen.

12-02-2010 Vandaag, vrijdag, vol goede moed vertrokken naar Oostenrijk. De SAR bus vertrok vanuit Stein met 5 kinderen vanuit Zuid-Nederland naar Oostenrijk voor twee weken trainen, het NK en NKJ. We gingen naar Piesendorf (nabij Kaprun) en verbleven daar in ons huis gedeeld met de Nederlandse selectie.

30-01-2010 Ik train weer sinds 3 weken, de pijn is verminderd en het skiën gaat elke training weer een stuk beter. over 2 weken ga ik voor 2 weken naar Oostenrijk om te trainen en om aan het Nederlands Kampioenschap mee te doen. Ik ben benieuwd hoe deze weken verlopen en of ik het skiën weer goed op kan pakken.

09-01-2010. Sinds deze zaterdag heb ik de trainingen weer op mogen pakken. Het ging eigenlijk weer goed, alleen de pijn aan mijn been was weer erg waardoor ik de hele training niet heb kunnen afmaken. Hopelijk neemt de pijn snel af en wen ik eraan, zodat ik het skiën weer voort kan zetten zoals ik het had gehoopt.

28-12-2009, de maandag na kerst, ben ik voor het eerst weer gaan skiën, in Landgraaf. Ik vond dat het skiën aardig goed ging, beter dan dat ik had verwacht. Alleen de pijn aan mijn been, door de druk in de skischoen was wel erg. Van de orthopeed heb ik wel een viltje meegekregen om dit in mijn schoen te doen, maar hierdoor komt mijn been alleen maar strakker in de schoen te zitten waardoor de pijn erger is.

16-11-2009 ben ik naar Geldrop geweest voor mijn operatie. Deze ging erg voorspoedig, de plaat en de 8 schroeven zijn er goed uitgekomen. Na de operatie kon ik mijn been, en voornamelijk mijn voet, nog niet bewegen door de verdovingen. 2 weken later begin ik weer met fysiotherapie en dan kijken wanneer ik weer mag skiën.

03-11-2009 Drie weken geleden ben ik naar het ziekenhuis geweest voor controle. Eerst moest ik een röntgenfoto laten maken en daarna naar de orthopedisch chirurg Dr. Siebesma. De foto van mijn been zag er perfect uit. Alles was weer goed aan elkaar gegroeid en er was eigenlijk niets meer te zien, buiten dan de plaat en schroeven. Op 16 november 2009 wordt de plaat verwijderd. Na de operatie mag ik gewoon weer lopen maar nog niet volledig belasten. Na 14 dagen mag ik het been weer volledig belasten, maar ik mag nog niet skiën. Het is even afwachten hoe ik uit de operatie kom en kijken hoe het daarna gaat om te bepalen wanneer dit weer mag. Volgende week heb ik bij de therapie nog een aantal testen om te kijken hoe het voor en na de operatie met me gesteld is. Nu maar hopen dat alles goed verloopt en dat ik weer snel op de ski's mag.

13-05-2009 Aanvankelijk zag het er goed uit en maakte ik vorderingen. Maar ik kreeg een paar weken terug veel last van beide knieën. Het was niet helemaal duidelijk waardoor dit kwam. Een aantal oefeningen werden uit het programma gehaald en van wat er overbleef werd de intensiteit lager. Ondanks dit bleef ik last houden van mijn knieën, zelfs zo erg dat ik geen trap kon lopen. Ik ben de laatste maanden drie centimeter gegroeid en ook dit kan invloed hebben op de pijn die ik ervaar. Op advies van Edwin Abels een second opinion gedaan bij Rob Tamminga, fysiotherapeut, waar de SAR nauw contact mee heeft en andere SAR leden al onder behandeling zijn. Na enkele testen heeft Rob een schema gemaakt voor mijn revalidatie. Ik ga nu 1maal per week naar Utrecht en twee maal per week naar Nederweert voor therapie. Beide fysiotherapeuten hebben nauw contact met elkaar zodat vorderingen en andere opvallende zaken met elkaar worden doorgesproken. Ik ben nu voornamelijk bezig met rekoefeningen - van hamstrings,kuit en bilspieren - en verder veel stabiliteit- coördinatie en kracht oefeningen van vooral been- rug en buikspieren. Ik heb nu nagenoeg geen last meer van mijn knieën en hoop dat de vorderingen weer snel vooruit gaan zodat ik binnenkort weer op de fiets naar school kan.

31-03-2009 Eerst twee keer per week maar nu al weer drie keer per week naar de fysiotherapie. Ik begin met 8 minuten warm fietsen - roeien of op de crosstrainer. Daarna 3 setjes van 20 herhalingen op de leg press met 17,5 kg. Gevolgd door stabiliteitsoefeningen op het balansbord, oefeningen op de trampoline en daarna 10 minuten uitfietsen - roeien of op de crosstrainer. De dagen dat ik niet naar de fysiotherapie ga doe ik thuis oefeningen op het balansbord en train mijn kuitspieren op de trap door met mijn voorvoet op de trap te gaan staan en me dan vanuit mijn tenen omhoog te drukken. Ik ben tevreden over de vorderingen die ik maak, al gaat het langzaam, en voel dat ik wat sterker wordt.

05-03-2009 Nadat ik vorige week groen licht kreeg van de sportarts om met fysiotherapie te beginnen, vandaag voor de eerste keer naar fysiotherapie en sportrevalidatie Paul Knapen te Nederweert. Het bleef voornamelijk bij het toelichten van het ongeval en hoe ik mij nu fysiek voel. Wel heeft hij kleine testjes gedaan om te zien hoe de beweeglijkheid in mijn voet en been is. Maandag gaan we echt aan de slag. De fysiotherapeut denkt dat bij een normaal verloop van de revalidatie het mogelijk moet zijn dat ik bij het begin van het nieuwe seizoen (september) weer op de ski's kan staan.

17-02-2009 Op de wondjespoli geweest. Alles oké. Met de orthopeed gesproken en hij vond dat ik mijn been weer mag gaan belasten en met therapie mag beginnen. Op 26 februari 2009 een afspraak met de sportarts, Paul Dobbelaar, in het nieuwe Orbis ziekenhuis te Sittard. Samen met hem ga ik een schema opzetten voor de te volgen therapie. Sinds mijn vader zaterdag thuis is gekomen van zijn ski-week in Oostenrijk, ben ik elke dag met hem een stuk gaan fietsen. Ik kan de druk goed op de pedalen zetten maar ben wel vlug moe, ik heb nog niet de kracht om het lang vol te houden en ook laat mijn conditie het nog afweten. Het belangrijkste is dat ik weer aan de slag kan en kijk uit naar donderdag.

04-02-2009 Weg met de rolstoel. Ik ben vandaag weer op controle geweest. Nu in het nieuwe ziekenhuis in Sittard/Geleen. Het wondje zag er goed uit en het korstje wat erop zit is nu nog enkele millimeters groot. Over veertien dagen naar de wondjespoli om het nog een keer te laten controleren. Maar wat het leukste is dat ik vanaf nu mag gaan lopen en mijn been mag gaan belasten. Op school met krukken zodat men wat voorzichtiger met mij omgaat en thuis zoveel als kan zonder. Wel heeft men van mijn "gipslaars" een spalk gemaakt, van enkel tot knie, om zodoende wat meer steun te hebben tijdens het lopen. Het gaat langzaam de goede kant op.

21-01-2009 Terug op controle in het ziekenhuis. De foto's lieten al wat botaangroei zien en de doktoren waren tevreden over het verloop. Alleen de wond op mijn scheenbeen is nog niet helemaal dicht. De orthopeed vond het beter dat de wond eerst helemaal dicht zou zijn voordat ik het been meer zou gaan belasten. Ik kreeg geen gips meer om mijn been en moet op 4 februari weer terug komen. Ik mag in huis wat proberen te lopen met ondersteuning van krukken.

31-12-2008 Vandaag naar de orthopeed in het Maaslandziekenhuis te Sittard geweest. Er zijn foto's gemaakt en de orthopeed vond dat het er goed uit zag. Ook het gips is vandaag gewisseld. De hechtingen zijn eruit gehaald, de wond zag er netjes uit en was goed aan het genezen. Ik heb gips gekregen wat ik als een soort laars kan aan en uittrekken en met klittenband kan vastzetten. Dit is gedaan omdat ik dan alvast met oefeningen van mijn enkel kan beginnen zodat deze niet verstijfd van het niet bewegen. De oefeningen doe ik in bad, lekker in warm water, zodat ik soepel mijn enkelgericht kan buigen. Tevens zorg ik er op deze manier voor dat de spieren weer wat gaan doen en de bloedcirculatie meer op gang komt. Bevorderd tevens ook de genezing. Over drie weken weer terug en dan misschien loopgips, afhankelijk van de verdere genezing, en kan ik mijn been licht gaan belasten.

17-12-2008 Met de ligtaxi ben ik vanuit Zell am See naar huis vervoerd. Ik heb de meeste tijd liggen slapen dus de reis is voorspoedig gegaan. Mijn ouders hebben mijn bed in de woonkamer gezet zodat ik geen trappen hoef te lopen. Via Topsport Limburg is er contact geweest met een sport orthopeed in het Maaslandziekenhuis in Sittard. Eerst moet echter onderzocht worden of ik de MRSA bacterie bij me draag voordat ik een ziekenhuis in Nederland binnen mag. Zodra de uitslag binnen is gaat deze arts kijken hoe we verder gaan en kan ik met hem afspreken hoe de revalidatie gaat verlopen. Voorlopig ben ik enkele weken voornamelijk in mijn bed te vinden. Ik kan me tot nu toe redelijk vermaken met TV kijken (oa. Eurosport met de diverse skiwedstrijden) en spelletjes op de laptop. Ik heb veel kaarten, sms-jes, telefoontjes en e-mails gekregen van familie, ski- en school vrienden en vele anderen. Ik vind het leuk dat men mij op deze manier steunt.

11-12-2008 Tijdens de training voor de super G ben ik in een linker bocht onderuit gegleden en heb daarbij mijn scheen en kuitbeen gebroken. Vermoedelijk is tijdens het glijden de punt van de ski in de sneeuw gehapt en omgeslagen. Omdat de heli niet ter plaatse kon landen vanwege de laag hangende bewolking ben ik per brancard en lift vervoerd naar de heli. Ik ben overgebracht naar het ziekenhuis in Zell am See en ben daar direct geopereerd. Het was een open scheenbeenbreuk en mijn kuitbeen is op twee plaatsen gebroken. Mijn scheenbeen is aan elkaar gezet met een plaat van 17 cm met daarin 8 schroeven. Het kuitbeen kan men niet kunstmatig fixeren en zal uit zichzelf weer aan elkaar moeten groeien. De eerste 6 tot 8 weken zullen vooral bestaan uit rust en lopen met krukken. Ik mag het gebroken been in het geheel niet belasten omdat eerst het kuitbeen aan elkaar moet groeien.

16-11-2008 Antwerp Ski Team organiseerde in Snowbase te Terneuzen een skiwedstrijd in het kader van Skicup van Vlaanderen. Ik behaalde tijdens deze wedstrijd een verdienstelijke tweede plaats bij de heren Miniemen.

01-11-2008 Ik ben opgenomen in het Fis team. Door mijn resultaten uit het testweekend van 27/28 sept.2008, Fysieke en Skitechnische vaardigheden alsmede sportinstelling, ben ik uitgekozen voor dit Talent Team.

19-09-2008 Dagblad "De Limburger" schrijft een artikel over LOOT leerlingen.

28-08-2008 Naar Den haag voor ontvangst medaillewinnaars Beijing 2008

22-08-2008 Erehaag LOOT leerlingen voor medaillewinnaars Beijing 2008

21-08-2008 Fietstest, VO2Max, bij E-pulse te Badhoevedorp. Stichting Sporttalenten http://www.sporttalenten-net.nl/, waar e-pulse bij is aangesloten, begeleidt sporters niet alleen op fysiek niveau maar ook op mentaal niveau. Ik krijg een begeleidingsprogramma en word tweemaal getest op mijn fysieke gesteldheid d.m.v. een inspanningstest. Tevens krijg ik begeleiding op mentaal vlak. Onder leiding van de stichting komt er een workshop waarin de verschillende mentale aspecten van een wedstrijdskiër aan bod komen.

31-05-2008 Samen met 47 andere skiërs gestreden om een plekje in de Beloften. Gedurende twee lange dagen werden we uitgebreid getest. Op de pistes van SnowWorld Landgraaf werden we getest op onze skitechnische vaardigheden. Een slalom en combirace op tijd, technieken als korte en lange bochten gesneden, evenals verschillende oefeningen door korte slalompaaltjes, stonden op het programma. Na het gedeelte op de sneeuwbaan werd ons uithoudingsvermogen getest met de uitputtende shuttle run test.
08 -06-2008 was Sportcentrum Oudenrijn in Vleuten het decor voor het testen van de fysieke vaardigheden. Op de 10 en 30 meter sprint en het hindernisparcours werd o.a. de snelheid van alle skiërs getest. De kracht, evenwicht, behendigheid en (kracht)uithoudingsvermogen kwamen aan bod bij o.a. de hoogtesprongen, vertesprongen, het optrekken, de buikspieroefeningen en de zware kniebuigingen. De uitslagen van de beide testdagen tellen mee voor de uiteindelijke selectie.
Op 18-06-2008 kreeg ik bericht dat ik, net als vorig jaar, was opgenomen in het Beloftenteam van de Nederlandse Skivereniging.

18-03-2008 Pim 3e in Kids Cup seizoen 2007/2008

29-01 t/m 3-02-2008 Zilver voor SAR team in Andorra (Trofeu Borrufa)

Heeft u vragen of opmerkingen over de website? E-mail de Webmaster

Bijgewerkt op 12-04-2010.